Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Ο Δοκός

Ο Δοκός είναι νησί του Αργοσαρωνικού το οποίο βρίσκεται απέναντι από την Ερμιόνη, στο στενό ανάμεσα Ύδρας, Ερμιόνης και Σπετσών.

Ιστορία

Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Απεροπία, λόγω της άπειρης θέας που της προσφέρει η στρατηγική της θέση, με αυτό το όνομα αναφέρεται και από τον Παυσανία.[1] Το Δοκός, το απέκτησε κατά την Βυζαντινή περίοδο καθώς αποτελεί πέρασμα για την Ύδρα αλλά και για την Ερμιόνη, για την δεύτερη δε μέσω του Βούπορθμού όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα η σημερινή χερσόνησος Μουζάκι στην ηπειρωτική πλευρά του περάσματος. Είναι ένα από τα λίγα ελληνικά νησιά γένους αρσενικού. Το νησί είναι ορεινό, βραχώδες, με υψόμετρο 308 μ. και ανέκαθεν αποτελούσε ένα καλά κρυμμένο στρατηγικό σημείο. Στην ανατολική του πλευρά υπάρχουν τα ερείπια ενός μεγάλου Βυζαντινού - Ενετικού κάστρου. Στα χρόνια της επανάστασης του 1821 χρησιμοποιήθηκε από τον στόλο της Ύδρας σαν χειμερινό αγκυροβόλιο.

Πληθυσμός

Ο Δοκός στην απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει 43 κατοίκους. Την επισκέπτονται κάθε χρόνο φυσιολάτρες όπου απολαμβάνουν ελεύθερο κάμπινγκ στην βόρεια παραλία της.

Αρχαιολογία

Το νησί σύμφωνα με αρχαιολογικές έρευνες είχε κατοικηθεί από την εποχή του χαλκού, πριν 6.000 χρόνια. Λείψανα της εποχής εκείνης βρέθηκαν κατά μήκος όλης της παραλίας. Το 1975 βρέθηκε κοντά στην ακτή το αρχαιότερο γνωστό ναυάγιο χρονολογημένο μεταξύ 2500-2000 π.Χ.[2]

Ιστορική λαογραφία

Η παρακάτω ιστορία είναι καταγεγραμμένη ως ιστορικό γεγονός και στοιχείο της λαογραφίας, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως σκωπτικό σε πρόσωπα, καταστάσεις ή τόπους αλλά και ούτε για τέτοια χρήση από αναγνώστη προορίζεται.
Μετά τον ερχομό του Όθωνα και της ενηλικίωσής του, που ανέλαβε πλήρως τα καθήκοντά του ως «Βασιλεύς της Ελλάδος» ζήτησε από διοικητικούς τεχνοκράτες της εποχής (Βαυαρούς και Έλληνες) να προβούν σε νέα πληρέστερη διοικητική διαίρεση της Ελληνικής επικράτειας έτσι ώστε ο χώρος να διοικείται ορθότερα.
Τότε λοιπόν μεταξύ πολλών άλλων περιοχών δημιουργήθηκε μέγα πρόβλημα στη κατανομή εδαφών ελεύθερων όπως ήταν και η νήσος Δοκός μεταξύ των επαρχιών της Πελοποννήσου, Ύδρας και Σπετσών. Τότε αποφασίσθηκε να δώσουν τη λύση οι ίδιες οι τοπικές κοινωνίες και να υποβάλουν εισηγήσεις. Όταν όμως έμαθαν στην Ύδρα, οι Υδραίοι το πρόβλημα που αντιμετώπιζε το νεοσύστατο Βασίλειο, στη συγκέντρωσή τους κάποιος πετάχτηκε και είπε: -Μωρέ είναι δυνατόν ο Δοκός ν΄ ανήκει στους Σπετσιώτες; Εκεί ορέ θα αναστηθούν οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας δεν ακούτε τον παπά κάθε Κυριακή που λέει, «Προς δοκό ανάστασιν νεκρών» αυτό δε λέει; Έ αυτό ήταν! Σε μας ανήκει το νησί!
Εν τω μεταξύ μαθαίνουν και οι Σπετσιώτες το λόγο που επιμένουν οι Υδραίοι και πράγματι συμφωνούν ως προς αυτόν (!), αλλά ασφαλώς όχι να ανήκει στην Ύδρα. Τι να κάνουν όμως δεύτερη Ναυμαχία των Σπετσών; Είχαν λιγότερα σκάφη από τους Υδραίους οι οποίοι για να φέρουν το θέμα ως τετελεσμένο αποφάσισαν όλοι να ρυμουλκήσουν το νησί μπροστά στην Ύδρα. Την επόμενη μέρα 35 πλοία άρχισαν να ρυμουλκούν το Δοκό ενώ λιγότερα των Σπετσιωτών να αγαντάρουν από την άλλη πλευρά πασσαλώνοντας την ακτή και ρίχνοντας τις προσδεμένες σ΄ αυτά άγκυρες στη Θάλασσα!
"Μόλα" οι μεν "αγάντα" οι δε».
Το εγχείρημα μαθεύτηκε στην Αθήνα!
Μόλις άκουσε τα δρώμενα ο Όθωνας που έσπευσαν κάποιοι να τον ενημερώσουν έδωσε αμέσως εντολή σε καθηγητές να σπεύσουν και να ερμηνεύσουν στους Υδραίους και στους Σπετσιώτες τους λόγους του ακατόρθωτου επιχειρήματος.
Όταν δε έφθασαν οι καθηγητές στην Ύδρα οι Υδραίοι λίγο έλειψε να τους πετάξουν στη θάλασσα για τον λόγο ότι δήθεν είναι πληρωμένοι από τους άλλους, όταν δε έφθασαν στις Σπέτσες οι Σπετσιώτες αρνήθηκαν να τους ακούσουν αφού δεν σταματούσαν τη ρυμούλκηση πρώτα οι Υδραίοι. Δύο βδομάδες κράτησε η υπόθεση μέχρι που το τότε Υπουργείο των Ναυτικών έστειλε την κορβέτα ΨΑΡΑ που με άσφαιρες βολές εξανάγκασε τους εμπλεκόμενους σε άμεση λύση του εγχειρήματος.
Σήμερα η Δοκός ανήκει στην επαρχία Ερμιονίδας.

Σημειώσεις

Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη Δοκό παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο ΧΕΕ-130 που καλύπτει όλες τις ΒΑ. ακτές της Πελοποννήσου και τον Αργολικό Κολπο. Στο ανατολικό άκρο του νησιού λειτουργεί φάρος, ο οποίος χτίστηκε το 1923 [3]

Παραπομπές


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου